Zaburzenia odżywiania

indeksZaburzenia odżywiania charakteryzują się zaburzeniami łaknienia na podłożu psychicznym.
Etiologia zaburzeń odżywiania to złożona interakcja  czynników genetycznych, biologicznych, farmakologicznych, socjodemograficznych, środowiskowych
i psychologicznych. Początek choroby jest często powiązany z okresem przejścia w nowy etap życia lub powiązany ze stresującym wydarzeniem w życiu.

W zasadniczym stopniu zaburzenia odżywiania występują u kobiet i dziewcząt, problem jednak dotyczy również chłopców i mężczyzn.

Zburzenia odżywiania dzielimy na:

A. zaburzenia typowe

  • Anorexia nervosa – zaburzenie odżywiania polegające na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez osobę chorą.
  • Bulimia nervosa – zaburzenie odżywiania charakteryzujące się napadami objadania się, po których występują zachowania kompensacyjne, takie jak: wywoływanie wymiotów, użycie diuretyków, środków przeczyszczających, wykonywanie lewatyw, głodówki, nadmierne ćwiczenia fizyczne.

Kompulsywne jedzenie – zaburzenie odżywiania, polegające na niekontrolowanym spożywaniu znacznych ilości pokarmu bez odczuwania fizycznego głodu.

– inne zaburzenia

Ortoreksja – obsesja na punkcie jakości przyjmowanego pokarmu

Bigoreksja -zaabsorbowanie uporczywą myślą, że ciało nie jest wystarczająco umięśnione; spędzanie wielu godzin w siłowni i stosowanie wymagających diet

Picazaburzenie polegające na występowaniu apetytu na przedmioty nie będące żywnością

Zaburzenia odżywiania sieją spustoszenie w organizmie, co powoduje brak równowagi chemicznej, zmiany gęstości kości, zaburzenia krążenia itp.

Jak w przypadku większości zaburzeń, leczenie osób z zaburzeniami odżywiania jest
w dużym stopniu zależne od nasilenia choroby. Gdy pacjenci nie są w stanie podjąć leczenia ambulatoryjnego, a jednocześnie cechują się szybką utratą masy ciała
i powikłaniami zdrowotnymi, wskazana jest hospitalizacja.

 

Niepokojące zachowania nastolatka:

  • odmawia utrzymania ciężaru ciała na/powyżej granicy wagi minimalnej (utrata ciężaru ciała poniżej 85% wagi należnej);
  • ogranicza spożycie jedzenia, unika tłustych potraw, nie spożywa śniadań;
  • nadmiernie dba o dietę; np. dieta ogranicza się do jogurtu naturalnego na śniadanie;
  • nie lubi rozmawiać o jedzeniu, często denerwuje się z tego powodu;
  • nie lubi wspólnie spożywać posiłków;
  • odmawia wspólnych wyjść na uroczystości rodzinne;
  • ma napady objadania się (w krótkim czasie spożywa ilości dużo większe niż zazwyczaj, zamyka się w pokoju);
  • ma zaniżoną samooceną; nie akceptuje swojego wyglądu;
  • latem ubiera się w długie rzeczy, nie chce pokazywać swojego ciała;
  • nie pojawia się miesiączka (3 kolejne cykle miesiączkowe)
  • często wymiotuje, skarży się na bóle brzucha
  • często ćwiczy; ćwiczenia są intensywne;
  • inne oznaki to: bladość skóry, sińce pod oczami, spuchnięta twarz, brzydki zapach z ust, omdlenia, niespokojny sen;

Co zrobić jeśli podejrzewamy zaburzenia odżywiania u dziecka i gdzie udać się po pomoc?

 

  • zrobić ogólne badania celem wykluczenia innych chorób: ogólna morfologia krwi, glukoza, TSH, badanie moczu, poziom żelaza, sodu, potasu, w przypadku częstych wymiotów dobrze udać się do gastroenterologa;

      wyniki badań skonsultować z lekarzem rodzinnym;

  • udać się po pomoc do psychologa (szkoła, poradnia psychologiczno-pedagogiczna) lub psychiatry (w tym celu ważne jest skierowanie od lekarza rodzinnego);
  • pomoc można uzyskać również w:

– Ogólnopolskim Centrum Zaburzeń Odżywiania      www.centrumzaburzenodzywiania.pl
telefon zaufania
782 035 513 (Plus)   środa 17:00-18:00,   czwartek 16:00-17:00
516 828 998 (Orange)   środa 17:00-18:00,   czwartek 16:00-17:00
884 049 575 (Play)   wtorek 20:30-21:30,   niedziela 12:00-13:00
539 089 291 (T-mobile)   piątek 19:00-20:00,   sobota 17:00-18:00

– Centrum Terapii Zaburzeń Odżywiania​​ w Poznaniu       ww.ctzo.org

W CTZO prowadzona jest darmowa pomoc w formie e-maila kontaktowego
(dla osób, które nie są pewne, czy dotyczy ich problem zaburzeń odżywiania, obawiają się zwrócenia o pomoc a także dla rodziców szukających wsparcia w walce z chorobą dziecka)    ctzo.pomoc@gmail.com

 

Opracowała Anna Prendka –  psycholog