uposledzenie umysłowe

Upośledzenie umysłowe

 

Upośledzenie umysłowe, czyli niepełnosprawność intelektualna, to zaburzenie powstające
w okresie rozwojowym, polegające na znaczącym obniżeniu ogólnej sprawności umysłowej. Jego objawami są deficyty w zakresie zdolności: poznawczych, mowy, ruchowych

i społecznych.

Wyróżnia się cztery stopnie upośledzenia umysłowego:

 

        Lekkie upośledzenie umysłowe – u osób dorosłych sprawność umysłowa jest charakterystyczna dla wieku 9-12 lat. Osoby z tym stopniem upośledzenia wymagają pewnego nadzoru, bo mają ograniczoną zdolność przewidywania konsekwencji swoich działań. Mogą opanować podstawy wiedzy szkolnej, nauczyć się nieskomplikowanych umiejętności zawodowych i osiągnąć częściowy stopień niezależności.

        Umiarkowane upośledzenie umysłoweu osób dorosłych sprawność umysłowa jest charakterystyczna dla wieku 6-9 lat. Osoby upośledzone umysłowo w stopniu umiarkowanym mogą w bardzo ograniczonym zakresie opanować elementy czytania
i pisania, nabyć umiejętności samoobsługi i wykonywać proste czynności zawodowe pod nadzorem, w zakładach pracy chronionej.

        Znaczne upośledzenie umysłowe u osób dorosłych sprawność umysłowa jest charakterystyczna dla wieku 3-6 lat. U osób z tym stopniem upośledzenia występują złożone zaburzenia mowy, sensoryki i motoryki. Mogą w ograniczonym zakresie opanować umiejętności związane z przestrzeganiem higieny osobistej
i wykonywaniem podstawowych czynności samoobsługowych. Wymagają stałego nadzoru i opieki ze strony innych osób.

        Głębokie upośledzenie umysłowe – u osób dorosłych sprawność umysłowa jest charakterystyczna dla wieku 3 lat. Osoby z tym stopniem upośledzenia wymagają stałego wspierania w podstawowych czynnościach życiowych. Często nie kontrolują czynności fizjologicznych, narażeni są na występowanie ciężkich wad neurologicznych i fizycznych.

 

Kształcenie specjalne

Dzieci niepełnosprawne i młodzież niepełnosprawną, wymagające stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy, obejmuje się kształceniem specjalnym. Umożliwia ono dostosowanie wymagań edukacyjnych do indywidualnych potrzeb edukacyjnych i możliwości psychofizycznych.

Kształcenie specjalne organizowane jest na podstawie orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, wydanego na wniosek rodziców lub opiekunów prawnych dziecka przez publiczną poradnię psychologiczno-pedagogiczną.

W zależności od stopnia upośledzenia umysłowego dzieci uczęszczają do odpowiednich placówek kształcenia specjalnego (przedszkola specjalne, oddziały specjalne i integracyjne
w przedszkolach ogólnodostępnych, szkoły specjalne, klasy specjalne i integracyjne
w szkołach ogólnodostępnych).

 

        Uczniowie z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim realizują tę samąpodstawę programową kształcenia ogólnego, co uczniowie sprawni umysłowo, wymagają jednak dostosowania wymagań edukacyjnych.

        Edukacja uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym i znacznym odbywa się w oparciu o odrębną podstawę programową.

        Dzieci i młodzież upośledzeni umysłowo w stopniu głębokim spełniają obowiązek szkolny poprzez udział w zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych.

 

Na terenie powiatu szamotulskiego istnieje Zespół Szkół Specjalnych w Szamotułach, do którego uczęszczają dzieci z upośledzeniem umysłowym w stopniu: lekkim, umiarkowanym,  znacznym i głębokim. W skład Zespołu Szkół Specjalnych w Szamotułach wchodzą: szkoła podstawowa, gimnazjum i szkoła przysposabiająca do pracy (dla uczniów z umiarkowanym
i znacznym stopniem upośledzenia umysłowego). Z kolei w Zespole Szkół nr 3 im. H. Kołłątaja w Szamotułach mieści się Zasadnicza Szkoła Zawodowa Specjalna dla uczniów upośledzonych umysłowo w stopniu lekkim.

 

opracowała: Julia Żarczyńska, psycholog PZPPP w Szamotułach